فرق Ram و Rom در کامپیوتر

Ram یا حافظه با دسترسی تصادفی، قلب تپنده اجرای برنامه‌ها در کامپیوتر شماست. هر نRam‌افزاری که باز می‌کنید – از مرورگر اینترنت گرفته تا بازی‌های سنگین – فایل‌های مورد نیازش به Ram منتقل می‌شوند تا پردازنده بتواند با سرعت بالا به آنها دسترسی داشته باشد. بدون Ram، کامپیوتر عملاً قادر به اجرای همزمان چند برنامه نیست و سرعت آن به شدت کاهش می‌یابد.

 

Ram در مدل‌های مختلفی عرضه می‌شود. رایج‌ترین آنها DDR4 و DDR5 هستند. نسل DDR5 نسبت به DDR4 سرعت بیشتر و مصرف انرژی کمتری دارد، اما به مادربرد و پردازنده پشتیبانی‌کننده نیاز دارد. هنگام خرید لپ‌تاپ یا کامپیوتر، به سه نکته درباره Ram توجه کنید: اول، ظرفیت (حداقل ۸ گیگ برای استفاده معمولی و ۱۶ گیگ برای کارهای سنگین)، دوم، نسل Ram (ترجیحاً DDR5 در محصولات جدید)، سوم، قابلیت ارتقا (بعضی لپ‌تاپ‌ها Ramشان روی مادربرد لحیم شده و قابل افزایش نیست).

 

در طرف دیگر، Rom یا حافظه فقط خواندنی قرار دارد. وظیفه اصلی Rom ذخیره دستورات اولیه برای روشن شدن کامپیوتر است. زمانی که دکمه پاور را می‌زنید، پردازنده به سراغ Rom می‌رود تا یاد بگیرد چطور سخت‌افزارها را شناسایی و سیستم را راه‌اندازی کند. برخلاف Ram، اطلاعات داخل Rom حتی پس از خاموش شدن کامل کامپیوتر نیز باقی می‌ماند.

 

ظرفیت Rom بسیار کم است (چند مگابایت تا حداکثر ۶۴ مگابایت) و روی مادربرد لحیم و چسبیده شده است؛ نه می‌توان آن را افزایش داد و نه تعویض کرد. کار Rom فقط روشن کردن اولیه سیستم است و پس از آن هیچ نقشی در اجرای برنامه‌ها یا عملکرد روزمره ندارد. به همین دلیل هیچ فروشنده‌ای به شما نمی‌گوید "این لپ‌تاپ Rom خوبی دارد". تمام بحث‌ها و توصیه‌ها در مورد Ram است، نه Rom.

 

جدول زیر تفاوت Ram و Rom را به زبانی ساده و قابل فهم نشان می‌دهد.